نگاهی بر پیتر آیزنمن
نگاهی بر پیتر آیزنمن
تاریخ: 1395/10/04 تعداد بازدید: 628

پروژه ی شهر فرهنگی گالیسیا، در سانتیاگوی اسپانیا، پروژه ای است عظیم که طی مسابقه ای بین المللی در سال 2001 به پیتر آیزنمن  معمار آمریکایی الاصل واگذار شد. آیزنمن به عنوان یکی از اعضای گروه New York 5  به همان اندازه که برای طرح های ساختار شکن وکیهانی خود معروف است، برای نوشته ها و سخنرانی هایش نیز مطرح است. آن چه که ما در ادامه به آن خواهیم پرداخت : سخنان پیتر آیزنمن در دانشگاه معماری OHIO  است که در خصوص ایده های طراحی این پروژه برای دانشجویان در 17 اکتبر 2014 بیان کرده است.
موضوع مسابقه ی مذکور، طراحی 6 ساختمان برای مجموعه فرهنگی در مرکز تاریخی سانتاگو بوده است. متفاوت بودن طراحی آیزنمن نسبت به رقیبان، نکته ای بود که وی تاکید مضاعفی روی آن داشت. بنابراین این گروه ، ایده ی هیچ بنایی را مطرح کردند. آیزنمن می گوید که این ایده از طرح طبیعی زمین سایت، که پوشیده از تپه هایی بود که با مسیر کانال های قدیمی شهر تلاقی پیدا کرده وبرش خورده است، پدید آمد. تمام نشانه گذاری های سقف، دیوار ها و کف به یک منظور خاص ایجاد شده ، منظوری که اثرات آن در جای جای بنا به چشم می خورد و آن هم ایجاد حرکت است.  این خطوط دکارتی که برگرفته ازخطوط طبیعت و فرم های زمین سایت است، روی هم قرار گرفته و دیاگرام مجموعه را تشکیل می دهند.

مسیر پیاده روی بین ساختمان ها به علت بارش زیاد شهر سانتیاگو، به صورت مسقف طراحی شده است.  سنگ کوارتز به عنوان متریال اصلی این بنا در نظر گرفته شده است تا حس همبستگی و یکی بودن با زمین را ( همچون اهرام ثلاثه مصر ) به بیننده القا کند.  آیزنمن در راستای حذف کانال ها و احجام مربوط به تاسیسات مکانیکی ، سقفی دو پوسته را طراحی نمود تا تمام شفت ها و اگزاست ها را در خود بپوشاند. ضلع جنوب پروژه به صورت تمام شیشه و بالعکس ضلع شمال آن کاملا سنگی اجرا شده است.  جالب ترین نکته در مورد این پروژه، شاید تفاوت بسیار طراحی داخلی و خارجی آن است. همان طور که آیزمن می گوید : آنچه در داخل اتفاق می افتد هیچ وابستگی به بیرون ندارد و کاملا متفاوت است.  در خارج بنا، متریال ها به گونه ای است که گویا زمین ارتفاع می گیرد و بنا را می سازد . در حقیقت گویی که بنا جزیی از زمین است. ولیکن ما در داخل شاهد متریال هایی شفاف با انعکاس بالا هستیم. دوست داشتنی ترین فضای این مجموعه، سطح شیبداری است که از کف آمده و با ارتفاع گرفتن سقف را می سازد و مردم بالا رفتن از آنها و اسکیت رویشان را دوست داشتند. به گفته ی آیزنمن این بخش به صورت کاملا اتفاقی به وجود آمده و چنین ایده ای در ذهن نداشتند و تنها ایده امتداد زمین و تبدیل شدن آن به ساختمان بود و استقبال مردم از این فضا برای خود آیزنمن نیز جالب بود.

و در آخر اینکه این پروژه با هزینه ی 335 یورو در هر فوت مربع به پایان رسید.  

 

ارسال نظر
CAPTCHA Image
Play CAPTCHA Audio
Refresh Image
ارسال نظر
نظرات
تاکنون نظری ثبت نشده است!